Manuel Maria – A Fala

Sempre Galiza!

Sempre Galiza!

 

 

 

 

 

 

Sobre Manuel Maria Fernández Teixeiro já escreveu Carlos Loures no Estrolabio reputando-o “uma das vozes mais emblemáticas do ressurgimento do galego como língua literária”.

 

Poeta empenhado, aliou à qualidade da poesia uma intervenção cívica e política em prol da sua terra, povo e língua.


 

(Pode ouvir a interpretação de Roi Casal do poema A Fala aqui publicada hoje, às 7h, Ao romper da bela aurora.)

 

A fala

O idioma é a chave
coa que abrimos o mundo:
o salouco máis feble,
o pesar máis profundo.

O idioma é a vida,
o coitelo da dor,
o murmurio do vento,
a palabra de amor.

O idioma é o tempo,
é a voz dos avós
e ese breve ronsel
que deixaremos nós.

O idioma é un herdo,
patrimonio do pobo,
maxicamente vello,
eternamente novo.

O idioma é a patria,
a esencia máis nosa,
a creación común
meirande e poderosa.

O idioma é a forza
que nos xungue e sostén.
¡Se perdemos a fala
non seremos ninguén!

O idioma é o amor,
o latexo, a verdade,
a fonte da que agroma
a máis forte irmandade.

Renunciar ao idioma
é ser mudo e morrer.
¡Precisamos a lingua
se queremos vencer!

Manuel María, Obra poética completa I (1950-1979) 

Leave a Reply