A Liberdade, a cultura, a democracia e a justiça social são as nossas paixões.

d’andebidualizaçon, mas tamien d’amanaça, i l abandono, que ye tamien campo de lhibardade i capacidade de subrebibir por eilha mesma. Son estes dous lhados que le dan ser i eidentidade, nun podendo apartar-se l lhado que mira para fuora (frontaria) i l lhado que mira para andrento (limes) para se antender la sue stória, la sue cultura, la sue giente: anquanto “frontaria”, dá i recibe anfluenças de l outro lhado, ataca i ye atacada; anquanto “limes”, ganha l’outonomie de l abandono, la lhibardade daqueilhas cousas a que se le dá pouca amportança, cula cundiçon de nun atacar ou poner an causa l centro de que se depende. I esto bale para todas las tierras de frunteira, anque tenga mais fuorça nuns lhados que noutros. Essa fuorça chega al mássimo na Tierra de Miranda, antendida an sentido stórico, i an toda la frunteira de l çtrito de Bergáncia. Tener hoije ua lhéngua i ua cultura defrentes ye tamien tener l campo de lhibardade i outonomie adonde essa lhéngua i essa cultura puoden cuntinar a medrar. Ye esso que mos andebidualiza, mos eidentefica, mos baloriza i mos torna libres, l que mos dá nome cumo pobo.