Mãos à obra
Ora então vamos lá debuxar um mapa
que, embora falso, faça algum sentido:
aqui o mare nostrum o umbigo
do velho mundo nosso conhecido.
Tudo tem de bater certo, nada de inventar…
Mas a partir deste ponto é só comigo,
com os meus fantasmas e obsessões
que ínsulas, penínsulas, cabos e assim
serão criados ao sabor das alucinações
que nascem e morrem dentro de mim…
(Resisto há tantas horas à sede e com tal firmeza
que até mereço um canjirão de prémio pela proeza!
Carlos LOURES: O atlas iluminado. Manual de poemonáutica. “Confissões de um debuxante de cartas de marear. Mãos à obra “
Anem per feina
Doncs bé, posem-nos ja a dibuixar un mapa
que, ni que sigui fals, tingui sentit:
aquí hi ha el mare nostrum el melic
d’aquest nostre vell món que coneixem.
Tot ha de ser creïble, no s’hi valen invents…
Però a partir d’aquí, serà només amb mi,
els meus fantasmes, les meves obsessions,
on ínsules, penínsules, caps i la resta
prendran forma a l’albir d’al·lucinacions
que dintre meu es fan i s’hi esvaeixen…
(Fa tant que resisteixo la set i amb tanta fermesa
que crec que m’he guanyat un petricó de vi per la proesa!).
Carlos LOURES: L’atles il·luminat. Manual de poemonàutica. “Confessions d’un dibuixant de cartes de navegar. Anem per feina ”
Traducció: Josep A. Vidal

